Yaşmaktan bihaber olmuş, zihnin sınırları içine çekilmiş.
Görmek, duymak belirsiz.
Hatırlamaktan ve düşünmekten başka, bir bütün yoksun yasamak.
Bırakın ölsün geçmişiniz, bırakın yaşanmış herşey.
Ümitsizlikleriniz gömsün, arzuladığınız geçmişinizi.
Zamanın, geçmiş gelecek arasındaki hızı, halisüle, gaipten bir resim gibi bu güne düşerken;
Siz değilsiniz resimdeki yakışıklı.
Geçmişinize ve geleceğinize ölüm hakkı tanıyın.
Yunusları da bırakın ölsünler.
Kim bilebilir ne yapmak istediklerini.
hüseyin çakıcı(2008)
